Wij woonden jaren in Leeuwarden en verhuisden naar Stiens, bijna 3 jaren geleden, Ik hoorde dat ik bij de Stienser Volkstuinders Vereniging een stukje grond kon huren. Ik heb mij gelijk aangemeld als lid en in het nieuwe jaar kreeg ik 100 vierkante meters volkstuin. Ik was en ben daar heel blij mee maar later hoorde ik dat ik vlak bij mijn huis ook grond kon huren van een boer Foppe Dijkstra. Omdat de grond zo dicht bij mijn woning ligt, amper 50 meter, en mijn gezondheid mij vaak parten speelt, ik ben 82 jaar en invalide,  heb ik ook daar een stukje gehuurd. Ik kreeg 20 meter en in het voorjaar vergroot naar 100 meters omdat de gebruiker naast mij overleed.. Mijn huidige buurman op de tuin is Wobbe Feenstra en Wobbe had, op zijn stuk volkstuin, heel dikke aardbeien aan zijn planten en hij noemde deze aardbeiplanten tomaataardbeien. Ik heb wat planten van hem gekregen en er groeien aardbeien aan zie de foto. Zelf heb ik ook wat aardbeiplanten gekocht bij tuinder De Jong uit Oude Lije. Nu spuit ik niet en gebruik ook geen kunstmest alleen koop ik bij de Aldi emmers gedroogde koemestkorrels. Op zaterdag 11 juni belde de kleindochter,  met oma en vroeg of zij naar de volkstuin mocht om aardbeien te plukken. Opa ging gelijk mee om haar te helpen. Binnen 10 minuten had zij een emmertje vol geplukt en opa had ook een emmer. Ook ontdekte de kleindochter  dat op opa’s tuin nog frambozen stonden en ook de frambozen beginnen al rijp te worden en ze zijn zoo lekker. Wij eten alleen maar biologische groenten uit eigen tuin en op 20 juni gingt opa de nieuwe biologische aardappels uitsteken. Bij een bezoek aan het tuincentrum Intertuin zag mijn vrouw pakjes zaad, witte kool en spitskool, liggen voor maar 50 eurocenten elk. Zij heeft dat zaad, dat over de datum was, gekocht en ik heb het geteeld op mijn volkstuin. Zie de resultaten op de foto en het is dit jaar wel een uitzonderlijk goed groei jaar, ook de aardappels, Frieslander, en de aardbeien zijn enorm groot en ik zaai geen kunstmest alleen koekorrels. De burentuinders bleken ook met een overschot te zitten, dan maar naar de buren in onze flat en daar was wel wat liefhebberij.

Ik zag deze site,  http://www.flaeijel.nl , en ook de prachtige foto’s op deze site . Elk jaar op de laatste zaterdag in september staan Oude- en Nieuwehorne in het teken van het oude landbouwleven. Omdat ik te oud en invalide ben kan ik jammer genoeg niet naar dit feest toe en dat betreur ik zeer. De foto over het dorsen van graanschoven deed mij denken aan mijn jeugd in Amby-Maastricht. Ik woonde toen, nu 80 jaren geleden, in de kloosterstraat 28, nu Longinastraat, en tegenover ons huis woonde toen de familie Gerards?. ’s Morgenvroeg, nog voor 6 uur,  hoorde je de dorsvlegels van vader en zoon Gerards?  kleppen op de betonvloer in het huis naast hun woonhuis. Zij waren druk om het graan te dorsen uit de schoven en het gedorste graan schepten zij in een wanmolen, zie achter op de foto, waarin het kaf van het graan gescheiden werd. Nu ik ouder word denk ik vaak aan deze tijd, maar ik zou die tijd niet meer over willen doen. Veel vertier was er in die tijd niet en ik ging veel om met Joke Soer en Math Wintjes  buurjongens die in de straat woonden. Ik zou wel eens willen weten of zij nog in leven zijn maar ik denk het niet. Ik woon nu in hoge noorden Friesland dicht bij de waddenzee en ik woon hier met heel veel plezier.

De kleindochter Wendy kwam op bezoek en wilde graag mee naar de volkstuin. Zij wilde kijken of er aardbeien waren maar die zijn er niet meer. Wel konden wij snijboontjes en staakbonen dubbele witten plukken. Annie was er blij mee en wij hebben van elks al 25 pakken van een pond in de vriezer. De diepvriezer begint al aardig vol te worden en er moet nog meer in. Van de kleinkinderen krijg ik op mijn verjaardag vaak 1 of 2 bessenstruiken. Dit jaar kreeg in 2 struiken van rode bessen en zelf heb ik nog 2 struiken bijgekocht. Nu heeft elk kleinkind een bessenstruik en die plant ik op een stukje tuin dat van hun is, zij vragen mij vaak of zij ook een stukje volkstuin mogen hebben. Ook komen, op hun tuintje, aardbeien, rabarber en frambozen bij en enkele staken met boontjes.. De bedoeling is dat zij dan zelf de bessen, aardbeien, frambozen, rabarber en boontjes kunnen  plukken. Op de foto sta ik naast de maïs en zonnebloemplanten van de kleinkinderen. De zonnebloemen zijn wel hoger dan 3,5 meter en de kleinkinderen vinden de zonnebloempitten en ook de maïs lekker.

Gisteren 10 juli ging ik naar mijn volkstuin en ik schrok toen ik de plantjes zo verslapt zag staan. Als deze droogte nog lang aanhoudt dan is het triest voor de groenten. Hier en daar zag ik, op de volkstuin,  al dat er aardbeienplanten gerooid waren en veel aardappels stopten met verder groeien en zijn verdord. Ook het slootpeil is drastisch verlaagd en ik kan bijna niet meer bij het water komen. Gelukkig zijn er tuinleden die behulpzaam zijn en enkele gieters voor mij uit de sloot haalden. Er zou regen komen en vanmorgen zag ik in de regenmeter, bij mijn huis, dat er 20 mm gevallen was, gelukkig. De kleinkinderen die nu vakantie hebben en graag bij opa aardbeien willen plukken hebben enkele keren kunnen plukken maar nu hebben zij  pech er komen geen aardbeien meer. Maar de aardbeiplanten, doorbloeiers, hebben nog steeds bloemetjes, hopelijk komt er nog wat aan. Rodebessen waren er ook weinig maar het volgende seizoen moet ik nog wat struiken bijplanten. Het is nu weer tijd om opnieuw sla te planten en wintersla te zaaien. Ook moet ik veel prei planten want hier zijn liefhebbers genoeg. In Augustus zaai ik de veldsla en daar ben ik verzot op. Joyce kwam oma vragen of zij een blender had want zij wilde  “smoety” maken. Allemaal vruchten in de blender en daar yoghurt en ijs  bij en dan maar roteren in de blender. Snel naar De Lidl  en Poiesz om  fruit op te halen en dat heerlijk te mengen. Het resultaat was ook prima en heel lekker en dat vond buurvrouw Gre’ook. Het kleinkind Wendy kreeg een mooi bericht, zij zit nu bij jong oranje en zij traint om in 2012 mee te doen aan de Europesche kampioenschappen. Opa en oma zijn trots en gaan zeker mee naar deze kampioenschappen.

Vanmorgen om half 7 opstaan want wij, opa Victor Lousberg en zijn vrouw Annie Wijma,  moeten naar Wieringerwerf. Bij de selectie wedstrijd turnen in Heerenveen is Wendy, de kleindochter,  1ste geworden en nu moet zij naar de tweede selectie voor de kwart finale van het Nederlandse kampioenschap turnen in de Zuiderzee Hallen in Wieringerwerf. Er waren turnstertjes uit het noorden van Nederland; o.a. Rotterdam, Utrecht, Eden, Heerenveen, Leeuwarden enz. Wendy voelde zich ziek maar toch haalde zij de 2^de plaats. 20 Turnstertjes werden uitverkozen om weer in de halve finale te turnen. Nu komt er nog een selectie wedstrijd voor het zuiden van Nederland waar ook 20 turnster uitverkoren worden. Daarna komt de halve finale turnen voor 40 turnsters uit noord en zuid Nederland samen, vermoedelijk ook in Heerenveen. In welke stad de finale komt is nog niet bekend, ik hoorde Zierikzee noemen. Iedereen is er van overtuigd dat Wendy in de finale komt en haar turnleraar van de turnschool in Heerenveen weet zeker dat zij op het podium komt.

Dit stond in de Stienser omroep.

Zaterdag 13 maart werd er in de 1ste en 2de divisie in Wieringerwerf een voorwedstrijd gestreden voor het Nederlandse Kampioenschap. Voor Friso deed Wendy de Jong mee in de 2de divisie niveau 6.

De start met een 13,6 op de brug was een prima begin van de wedstrijd voor Wendy. Na een val van de balk en een score van 12,75 was alles nog mogelijk. Ook de vloer met een 13,45 was een prima resultaat. Alles hing nu af van het laatste onderdeel de sprong. Omdat ze niet lekker uitkwam in de aanloop was het cijfer voor de sprong prima, maar net iets te kort voor het hoogste podiumplaatsje. Met een gemiddeld cijfer 13,275 op sprong plaatste Wendy zich met een 2e plaats en een puntentotaal van 53,075 voor de kwartfinale.

Heel veel succes voor de kwartfinale toegewenst

Deze foto is heel mooi!  Ik ken dit nog van mijn jeugd en dat is meer dan 70 jaren geleden. Ik ben geboren in 1929 en vaak zag je de boeren hun graan oogsten rond ons dorp.

In mijn jeugs brachten wij veel tijd door in het veld met de vriendjes Sjoke en Wil. Verder was er in ons dorp ook niet veel te doen.

Vroeger, en dat rond 1935-1940, zag je deze graanmaaier veel door de dorpstraat rijden. Ik woonde toen in Amby-Maastricht. Het graan moet gemaaid worden ,in schoven gebonden, en dan in tentvorm opgetast om te drogen. Vaak was het dan behoorlijk warm.

Wat zag ik vroeger ,wel 70 jaren geleden, zo een paard met veulen door de toenmalige Kloosterstraat , nu Longinastraat, lopen. Het was en is een pracht foto die ik kreeg toegezonden van Paul Cuypers uit de Limburgse peel. Paul heeft ook een eigen website  n.l.  

blog.seniorennet.nl/powerpointpaul  

Onderstaande foto kreeg ik toegezonden van O.G.O. van Belle  medewerkster bij FBTO. Het is een Panorama foto genomen vanaf de Achmea toren in Leeuwarden. Het is een heel mooie en scherpe foto.

Het tuinieren is een heel leuke bezigheid. Ik heb voor de kleinkinderen wat kleinfruit in mijn tuin geplant. De kleindochter Evan ging heel graag met opa naar de volkstuin en opa heeft zich opgegeven voor een stukje van 100 vierkante meter. Daarbij oma wil weer boontjes, dubbele witten, volkstuin sla, spekbonen, en echte lekkere zoete worteltjes. Ook de aardappels uit de winkel bevallen haar niet, zij kent de aardappels nog van vroeger uit mijn volkstuin. Ook in stukje aardbeien ligt in de planning en ook nog die lekkere gele rapen.

Vanaf november 2008 wonen wij in dit huis. Het ligt onder de landingsroute van de F 16 vliegtuigen. Gelukkig is het huis heel goed geisoleerd en ook nog eens energie zuinig. Wij wonen hier graag en vooral ook omdat wij prima buren hebben. Op de foto zie je nog het oude schooltje dat omgebouwd is tot woningen. Onze tuin ligt op het zuiden en de hele dag zon.

Heel vroeger , in mijn jeugd ern dat is 60 tot 70 jaren geleden, maaide de boeren het gras met deze grasmaaier. Ik woonde toen in Amby en dat is nu een gedeelte van Maastricht. In mijn jeugdtijd was ik veel op de boerderij.

Opa heeft een nieuwe laptop gekregen en de oude krijgt Wendy. Zij is er dolgelukkig mee en kan nu samen met oma Paint Shop Pro lesjes maken. Wendy is 9 jaar geworden vandaag.

Zaterdag 28 juni 2008.

Wij kregen een telefoontje of het kleinkind Eva  bij ons mocht blijven en slapen, zij zou dan blijven tot dinsdag 1 juli. Dinsdag morgen kregen wij weer telefoon met de vraag of haar broertje Sebastiaan 16 jaar met zijn vriend ook mochten komen. En graag wilde zij mee-eten want de moeders waren op stap en er was geen eten. Snel nog wat aardappeltjes geschild en een pot roden bieten open gemaakt. Daar ging de huistelefoon en Brigit kwam langs. Haar vriendin kwam pas na 12 uur en zij kwam ons weer, na bijna een jaar, opzoeken. Snel nog wat aardappeltjes geschild en een zak boontjes erbij gedaan. Nu zouden wij zeker genoeg hebben.,  draadjesvlees was er wel genoeg voor 6 man. Daarna even een ommetje gemaakt met Eva op de scootmobiel. Eva mocht sturen en gas geven en ik had de scootmobiel op de laagste snelheid afgesteld.

Woensdag 2 juli en om half 7 stonden weer twee kleinkinderen voor de deur, Tessa en Wendy.

Wendy blijft slapen en Tessa gaat om 14.00 uur weer naar huis. Wat ellendig is is die telefoon, de moeders moeten constant op de hoogte zijn van hun kind en bellen om het uur. Op donderdag komt Tessa weer bij ons en Eva wilde ook weer maar dat is wat teveel voor oma. Zaterdag 5 juli komt Joyce en die gaat zondag mee wokken in het wokpaleis. Zij verheugt zich er zo op dat zij met grote mensen mee mag.

Het ras Belgisch trekpaard is bij mij favoriet. Ik vind dit heel robuuste en lieve paarden. Tevens zijn ze heel mak.

Bovenstaande foto ben ik samen met mijn huidige heel lieve vrouw. Volgen jaar zijn wij 25 jaar gelukkig gehuwd. Na regen komt zonneschijn en dat klopt nu al 25 jaren.

Zeggen dat je katholiek bent en toch, nu, bijna 40 jaren leugens volhouden??   Kom je dan toch nog in de katholieke hemel??

Op 6 november 1969 toen ik thuis arriveerde van mijn werk bleek het huis leeg te zijn. Alle meubels waren weg, de 3 kinderen heb ik niet meer gezien en al het geld, ook van de spaarrekeningen, bleek van de bank gehaald. Nog geen 14 dagen later kwam er een brief van een advokaat voor een echtscheidings procedure.

Ik kreeg van Mr Ballieux en Mr.Keuning via mijn advokaat Mr.Stoop deze brief op 25 maart 1971;
In deze brief stond het volgende verzoek!

Zou het niet mogelijk zijn om Uw client ( Louis Lousberg) te bewegen alsnog overspel te erkennen ( desgewenst tegen afgifte van een contra-letters ) om op die mannier toch echtscheiding te verkrijgen in plaats van echtscheiding van tafel en bed, die de rechtbank gezien het bewijs alleen maar kan uitspreken.

Wij hadden inmiddels al 17 maanden geprocedeerd.

Ik dacht dat je voor de rechtbank alleen maar de waarheid mocht spreken en nu krijg ik van advocaten het verzoek om te gaan liegen ??

Ik hoorde van Familie dat een maatschappelijk werkster van het katholiek charitatief centrum mijn ex geadviseerd had om bij mij weg te lopen! Ik ben onmiddellijk naar deze maatschapelijk werkster toe gegaan om uitleg te vragen. Gelijk verweet zij mij dat ik kolen bij mijn ex op tafel gegooid had. Ik vertelde haar dat ik in een nieuwbouw wijk woonde en dat daar geen kachels om kolen te stoken meer waren. In deze wijk waren de huizen aangesloten op wijkverwarming, en dat is warm water. Wel wist ik dat ik bij een landbouwer kwam waar net de bloemkolen machinaal geoogst waren en dat ik bij de resten die nog op het veld stonden enkele bruikbare mocht uitzoeken en gratis mocht meenemen. Die kolen heb ik op tafel gelegd. Mijn ex kreeg het advies van de maatschapelijk werkster om met mij bij haar terug te komen maar dat deed mijn ex maar niet. Overigens wist deze maatschapelijk werkster niet dat, begin 1980 in een nieuwbouwwijk in een stad, er geen steenkolenkachels meer waren?

Vervolgens hoorde ik dat de huisarts haar adviseerde om bij mij weg te lopen.
Ik heb deze huisarts gebeld en ben naar hem toe gegaan. Bij hoog en laag beweerde hij dat hij haar geen advies had gegeven om weg te lopen en dat hij haar niet onderzocht had. Wel had hij haar gezegd dat het haar eigen beslissing was en zij zelf verantwoordelijk was voor haar beslissing. Later kreeg ik 2 rekeningen van de huisarts voor het consult aan mijn ex en het consult aan mij.

Ook hoorde ik dat zij zelfs bij de politie was geweest en dat de politie haar geholpen had de meubels uit het huis te halen. De politie had op wacht gestaan om mij te beletten bij het huis te komen. Ook bij de politie ben ik gaan informeren maar daar ontkenden zij alles. De politie wist nergens van en had ook niets gedaan. Ik ben wel 10 keer gaan informeren tot dat een agent, van de kinderafdeling, zich versprak en mij vertelde dat hij de indruk had dat hier iets goed fout was gegaan. Ik rook onraad en heb opnieuw herhaalde malen naar het politie bureau gebeld. Opeens vertelde mij een rechercheur dat hij het was die mijn vrouw geholpen had weg te lopen. Ik ben onmiddellijk naar het bureau gegaan om verder inlichtingen te vragen. Opeens kon de man zich niets meer herinneren en ook zijn chef wist niets. Deze chef was bepaald grof en verweet mij dat ik hun met deze persoonlijke dingen niet moet lastig vallen. Vervolgens ben ik naar de burgemeester gegaan ,als hoofd van de politie, om een afspraak te kunnen maken met de commissaris. En dat lukte mij. De commissaris was nauwelijks op de hoogte en wist heel weinig. Hij vertelde mij dat mijn ex door de huisarts naar de politie gestuurd was en dat zij verschrikkelijk mishandeld was. Ik vroeg de commissaris hoe hij wist dat de huisarts haar gestuurd had. Dat had zij zelf verteld, beweerde hij. Ik had de politie slimmer gedacht maar dit is een teleurstelling. De gegevens waren niet meer aanwezig en konden ook niet meer achterhaald worden, vertelde de commissaris nog. De politie had hier niets mee te maken.
Ik denk hier het mijne van.
Mijn indruk was en is dat zij niet de waarheid spraken. Men probeerde onder een grove blunder uit te komen. Alleen ik bleef op een zaterdag achter in een leeg huis met de hulp van de politie leeg. Ook de kinderen heb ik tot vandaag, 36 jaren later, niet meer gezien. En de politie kan zich niets meer herinneren.

De verzoeningscomparatie!!!
Wat gaat een echtscheidingsprocedure snel? Mijn ex is nauwelijks de deur uit en dan de papieren al en gelijk daarop de verzoeningscomperatie? Kennelijk is zij druk doende geweest toen ze nog bij mij woonde.
Op de zitting bij de rechtercommissaris worden de voorlopige voorzieningen getroffen. Gelijk op mijn vraag waar mijn kinderen waren kreeg ik het verzoek om even te wachten.
Mijn ex kreeg een behoorlijke alimentatie. Het vonnis is bij voorraad uitvoerbaar.
Ad 1.
Zij mocht verblijven op het adres van mijn ouders want daar was ze nu en ik mocht daar niet meer komen.
Ad 2.
En wat mijn kinderen aangaat vertelde de rechter dat zij mij die niet mocht weigeren. Ik had namelijk het bericht gekregen dat zij mij kapot wilde maken en dat ik de kinderen niet meer te zien kreeg. Waar ze waren hoorde ik niet!
Ik had mijn kinderen al een maand niet meer gezien en belde de Raad voor de Kinderbescherming. Ik vertelde wat de rechtercommissaris mij toegezegd
had en van die mijnheer, van de Raad voor de kinderbescherming, kreeg ik te horen dat de rechter-commissaris niets te vertellen had over het kinderbezoek en dat hij zou beslissen. De echtscheiding moet eerst uitgesproken zijn en dan zou hij eens kijken wat hij doen kon. Verder wilde hij niet meer met mij praten. Tot mijn verbazing hoorde ik van mijn advocaat dat hij wel een rapport over mij geschreven had en dat rapport was bijzonder slecht voor mij. Ik heb buiten dit telefoon gesprek geen contact met deze man gehad. De politie had haar toch het advies gegeven om weg te lopen en zelfs had de politie mee geholpen om mijn meubels uit het huis te halen dan moet ik wel een schoft zijn.
Was er ook niet een mijnheer Lancee????

Opeens kreeg ik bericht dat er beslag was gelegd op mijn salaris. Ik had alle alimentatie betaald en aan de deurwaarde, die mij het beslag kwam aanzeggen, wilde ik de girostortings bewijzen laten zien. Dat kon niet ik moet naar de advocaat en gaan procederen. Ook werden de deurwaarderkosten al ingehouden. Volgens mijn advocaat hoort dit bij de pesterijen en het gevolg was dat ik mijn huur en verdere kosten niet meer kon betalen. Het duurde zeker 2 maanden voor ik het geld terug kreeg maar de deurwaarderkosten kreeg ik niet terug.

Ad 2 Het bleek dat toen, zij bij mij wegliep, zij naar het huis van mijn ouders ging en daar snikkend binnen viel. Zij vertelde dat zij behoorlijk mishandelt was en dat de huisarts en de politie haar geadviseerd hadden om,bij mij, weg te lopen en ook dat de politie haar geholpen had. Mijn moeder noemde mij in een telefoongesprek een schoft omdat ik mijn vrouw zo mishandelde, de huisarts en de politie hadden haar toch geholpen. Vele jaren later hoorde ik van mijn vader, zelf, dat hij haar dezelfde avond had verzocht weer weg te gaan en zij trok bij mijn jongere broer in. Zij ging niet naar haar eigen familie.
Toch vertelde zij op de verzoeningscomparatie dat zij nog bij mijn ouders woonde. Iedereen was verbaasd en ik moet toch wel een schoft zijn. Ik had totaal geen contact met mijn familie alleen nog met twee broers. Wel belde mijn jongere broer, waar zij nu bij inwoonde, en vroeg mij de allimentatie te betalen. Hij is zelf ambtenaar en ik vertelde hem dat,bij ambtenaren, de allimentatie van mijn salaris is afgehouden. Hij vertelde mij dat zij beweerde dat zij niets kreeg.

Ik smeekte de Kinderbescherming of ik mijn kinderen mocht bezoeken. Uiteindelijk mocht het dan op een zaterdag. Aangezien ik 300 km verder woonde heb ik een treinkaartje gekocht en ben heel vroeg in de ochtend gaan reizen. Op de plaats van bestemming aangekomen bleek die mijnheer niet op kantoor te zijn en geen spoor van mijn kinderen. Later kreeg ik een bericht van hem dat ik mij verzet had tegen een schuld bekentenis en dat ik daarom de kinderen niet te zien kreeg. Dit is mij tot 2 X toe overkommen. Ik beken niet dat ik iets maar dan ook iets misdaan heb. Ik heb haar nog de kinderen mishandeld. Overigens niemand heeft mij naar mijn verhaal gevraagd.

Van een kloosternon kreeg ik te horen dat het maar goed was dat mijn vrouw weggelopen was. Zij had zoveel slechts van en over mij gehoord ook van mijn moeder. ??? Diep treurig. Mijn advocaat liet mij ook verstaan; wat een familie!!! Iets om je voor te schamen!

Ik belde de advocaat van mijn ex en vroeg hem of hij niet kon bemiddelen om mijn kinderen te zien. Hij weigerde want hij mocht niet met mij praten.
Vervolgens belde ik de katholieke pastoor uit de stad waar mijn ex woonde en ook die weigerde.
Ik bid nooit geen "Onze vader meer. Dat blijkt maar een loos iets te zijn. Nergens maar dan ook nergens kreeg ik gehoor!

Opeens kreeg ik een telefoon van een sociaal rechercheur van de heel grote gemeente waar mijn ex woonde. Deze man bleek wel instaat om de situatie goed inteschatten. Hij had het over fraude en het bij hoog en laag ontkennen, door de ex, van iets wat de ambtenaar zelf had waargenomen. Mijn ex woonde inmiddels met iemand anders samen en dat ontkende zij . Zelfs toen de ambtenaar deze andere man op haar slaapkamer gezien had. Bij de werkgever van de man bleek het adres van de ex. als huisadres te zijn opgegeven en ook de loonrekening stond op het adres van de ex. Ook bij Gemeente en de Belastingdienst bleken zij hetzelfde adres te hebben. Zij vroeg namelijk een bijstanduitkering aan en verzweeg dat zij allimentatie kreeg. Ik heb vervolgens bij de rechtbank een getuigen gehoor verzocht. Ik mocht de gegevens van deze ambtenaar niet gebruiken. Onder EDE ontkende 2 van HAAR kinderen dat zij en haar vriend samen woonden terwijl dat toch duidelijk geconstateerd was.

Ik hoorde van Familie dat zij vertelde dat zij mij kapot zou maken. Dit is nu echt een christelijke gedachte ?? En raar vond en vind ik dat niet een van de familie hier tegen protesteerde. En ja hoor er kwam weer een deurwaarde aan de deur om beslag te leggen en nu op de paarden. Ik heb wel 10 x een deurwaarde op bezoek gehad maar dat hoorde bij de pesterijen. Zelfs gingen telefoontjes naar mijn werkgever met mishandel verhalen. Gelukkig was er in mijn stad een ambtenaar van de kinderbescherming die rond uit zijn mening gaf en zei dat hij haar verhalen niet geloofde.

Ik las in het verleden een boek over een Dokter Vlimmen.

Bij het huwelijk is het toch belangrijk dat de opleiding en ontwikkeling een beetje bij elkaar past. Vroeger was het zo dat je elkaar moeilijk leerde kennen. Alleen de kerkgang, en dan enkele malen per dag, was toegestaan en voor de rest kreeg je een begeleider mee. De hele vasten tijd mocht je niet bij het meisje komen. Een avond feesten was er niet bij en naar de kroeg gaan helemaal niet. Je hoorde alleen maar over zonden en onkuisheid.
Ik moet toegeven dat ik blij ben dat ik van deze ex af ben. Verschillende overheids instanties hebben mij erbij geholpen. Het was voor mij een moeilijke tijd maar na verdriet komt zonneschijn. Ik heb nu een pracht leven met een vrouw van gelijk niveau. Mijn huidige vrouw zegt dat zij het mooiste en beste huwelijkscadeaux van mijn ex gekregen heeft en dat is dat zij met deze man kon trouwen.Ondanks dat de ex voor het huwelijhk nog belde dat mijn vrouw goed moet oppassen, want de man waar zij mee wilde trouwen is heel gevaarlijk. Gelukkig zijn wij al 25 jeren samen en wij genieten van het leven met onze kleinkinderen.

Resume' .
Ik meende dat als iemand beschuldigd is hij dan recht heeft op een wederwoord. Niemand maar dan ook niemand heeft naar mijn lezing gevraagd. Het ergste is nog dat een kloosternon schreef dat zij wel gehoord had van de mishandelingen en dat het goed was dat mijn ex was weggelopen. Ik weet waar zij deze roddel vandaan had.
Katholieken bidden ; vergeef mij mijne schuld enz.
Ik weet dat allen, die bij deze zaak betrokken waren, het katholieken geloof hadden en hebben. Met de mond wel maar in daden niet.
Op de foto hieronder zit opa met de kleinkinderen samen op de familieschommel en wel op opadag 25 juli. Deze dag is voor de kleinkinderen een grote feestdag. Oma maakt de foto.

Wij genieten met de kleinkinderen en er is een spreekwoord; Na regen en onweer komt toch weer zonneschijn. Of uit nadeel komt toch weer voordeel en het voordeel is voor mij enorm groot.  

Ik zou mijn huidige leven met mijn lieve vrouw niet meer willen missen. Volgend jaar zijn wij 25 jaren gehuwd en ik heb een gelukkig huwelijk met een vrouw die van gelijk ontwikkelings niveau is.!!!

Het is vrijdag avond en vanavond vroeg naar bed toe. Morgen zaterdag 13 april moet de kleindochter meedoen aan de Friesche turnkampioenschappen. Om half 7 moeten wij het bed uit en om kwart voor 8 richting Surhuisterveen rijden want om 9 uur moet zij beginnen.  Wendy had heel vaak de eerste prijs bij de thuiswedstrijden en wie schets onze verbazing dat zij, in haar klasse, tot Frieskampioen wordt uitgeroepen. Zij kreeg de eerste prijs en samen met de iets grotere meisjes, in een hogere klas, kreeg zij de tweede prijs. Bij de prijsuitreiking speelde men het Friese volkslied voor Wendy. Er waren menig traantjes die toen verschenen. En het mooiste van alles was dat opa en oma 12 april precies 24 jaren getrouwd zijn. Een mooier geschenk van een kleindochter hadden wij niet kunnen bedenken. Wel kregen de ouders, van Wendy, het advies om haar nu naar het sportcentrum in Heerenveen te zenden. In Stiens kon ze niets meer bijleren.

Als de dochter en de schoonzoon moeten werken dan komen de kleinkinderen bij opa en oma. Vandaag is het Tessa en zij heeft nieuwe oorbelletjes gekregen. Oma had ook oorbelletjes meegenomen vanuit Spanje maar die mogen er nog niet in. Het is een feest voor Tessa om bij opa en oma te zijn.

Wat herinner ik mij dat nog van vroeger in mijn jeugd in Amby Maastricht. Maar dat is meer dan 65 jaren geleden.  In de jaren 40 - 45 reden de boeren door de straat met die zware Belgische paarden. Een prachtig gezicht was dat .

Volgens een sage ontstond de Lousberg door een wraakactie van de duivel. De duivel was er vroeger al eens ingeluisd door de Akenaars (Wolfstür-sage), daarom wilde hij uit woede over die belediging de stad en de dom dichtgooien met aarde. De duivel haalde van het strand een grote zak vol zand. Toen hij hijgend onder de last een boerin met versleten schoenen ontmoette, vroeg hij haar de weg naar Aken. De boerin had de duivel echter herkend en zei hem dat ze net uit Aken kwam op de schoenen die, hoewel nieuw gekocht, al helemaal versleten waren vanwege de enorme afstand die ze had afgelegd. Daarop liet de duivel de zak met zand uit woede en uitputting vallen. Op deze plaats bevindt zich vandaag de Lousberg, die de wandelaars een prachtig panoramisch uitzicht over de hele stad biedt.

Bovenaan staat het rijkswapen.

Louis Herbert Victor Lousberg Ing.      http://victorlouis.hyves.nl/ 

louis@lousberg-ing.eu  

Het eerste is het wapen van Limburg. De tweede afbeelding is het gemeente wapen van Maastricht en de derde afbeelding het vroegere  gemeente wapen van Amby.  Toen een aparte gemeente , maar nu onderdeel van de gemeente Maastricht.

Dit huis lag toen in de kloosterstraat nr. 28 en naast ons woonde de fam.Sour, een heel groot gezin met veel kinderen. De vader werkte in de mijn Maurits. Ik weet nog dat deze kinderen op zondag 1/2 cent zondags geld kregen en dat was in onze ogen heel veel geld. Naast het huis van de fam. Sour was de nonnenschool en klooster en verder ,in de oorlog, het huis van een S.A er of zoiets. Nog verder een broer van mijn vader, Harie, en daarnaast een opa en oma van mij. Ik heb dat toen nooit geweten en ik heb mijn opa en oma nooit gekend ofschoon zij een 100 meter van ons af woonden.  Links van ons woonden de fam. Merxs en een huis verder, in de oorlog, de fam kaufman.  In de oorlog werden deze mensen opgepakt.

Deze straat heet nu Longina straat genoemd naar de ziekenzuster van het nonnenklooster.

Tegenover mijn geboortehuis lag de graanschuur en daarnaast het huis van de fam.Gerhards. De graanschuur is enorm en heel mooi verbouwd. De voordeur ligt waar vroeger een moestuintje was waar veldsla en spinasie gekweekt  werden. Ik herinner mij nog dat ik vroeger vroeg om 6 uur de dorsvlegels hoorde kleppen. Pa en zoon Gerhards waren dan het geoogsde graan aan het dorsen

Hier waren de nonnen de baas en in de oorlogsjjaren was er een juffrouw Claessens het hoofd,  dat was een NSB vrouwtje. De jongens en de meisjes waren streng gescheiden.

De pastoor zijn naam is Roebroek en ik verwenste deze kerel. Elke dag bij koud weer naar de kerk en zondag om 3 uur als er voetbal was moesten wij naar het lof. Op de knieen op die smalle bankjes. En soms moesten wij naar 4 missen op een ochtend, de laatste was dan een hoogmis.

Naast de school was een patronaatsgebouw en daar woonde oom Giel Lousberg in.

Er waren in mijn tijd drie onderwijzers; Lousberg Gorissen en Mulkens. Later kwam er nog een Frankort? bij. Voor mij een vervelende tijd die ik graag snel wil vergeten. Ik weet wel dat rond de school ijzeren hekken waren en aan de top van elk ijzer een scherpe spits. Ik herinner mij nog dat een jongen een spits in zijn onderkaak had zitten.

Links de Bonkevaart en rechts de autoweg naar Hardegarijp en Buitenpost. Wij rijden heel vaak met de kleinkinderen en gaan dan een ijsje halen. Joyce, 11 jaar,  neemt deze foto.

Als ik rustig op het balcon ga zitten dan zie ik dit wat hierboven op de foto staat.In het water zitten veel eenden en die hebben nu kuikentjes. Ook de waterhoentjes en vooral de ganzen hebben eieren. Verleden jaar kwamen 8 jonge ganzen uit. Hoog in de boom een kraaiennest en iets verder duiven op het nest. Wij hebben een pracht uitzicht en van de autoweg achter de bomen horen wij niets. geen enkel geluidsoverlast.  Onze huiskamer en ook het balcon liggen pal op het zuiden en zomers kan het wel eens te heet worden.

Wij zijn heerlijk een rondje gaan rijden in het Leeuwarder bos. En ook Jacky genoot van het ritje. De volgende keer mag Tessa mee en dan Joyce en dan Eva, Ieder kleinkind moet een kans krijgen. Opa is kippenpootjes gaan kopen en de kleinkinderen kregen er ieder een mee naar huis. Jonge wat een feest.

Ik, Victor Lousberg Ing., wilde graag een foto van het beeld van d'Artagnan hebben en ik wist dat er in Maastricht een beeld stond. Ik vertelde dat aan vrienden in st.Oedenrode en die wisten wel raad. Zij hadden vrienden in Maastricht en een mailtje daar naar toe en de foto's waren zo genomen.

Hier hun mailtje;              Hoi Annie en Vic
 
Heel fijn dat het gelukkig de goede foto`s waren want er was een beeld bij het eerste stuk park gestolen en wist niet welke van de 3 musketiers hij bedoelde.
De leeuwenkuil is misschien heel vroeger geweest want ik ken alleen maar de berenkuil als kind al maar er zitten geen beren meer in
Ik had er nog een foto van willen maken voor jullie, er ligt nu een kunst werk in van een vrouw op de grond liggend met een giraf.
Maar als ik jullie ergens blij mee kan maken  om een foto te maken van iets dan mag je me gerust mailen, doe het met veel plezier.
En tuurlijk mag hij die foto`s op zijn site zetten zit geen copyright op hahhahhaahha foto`s zijn van jullie, heel veel plezier ermee

Liefs van sonja en jean.

Meestal op vrijdag is er markt in Leeuwarden en dan gaat opa op zijn scootmobiel een visje halen. Vaak gaan er kleinkinderen mee en nu is het Eva. Jacky gaat altijd mee met opa.

Veel bruidsparen kennen deze toren. Zij zien de toren op hun bruidsfoto's.

Deze kapel is gelegen aan het sterrenplein in Maastricht. Annie gaat er graag heen en toch is zij niet Rooms Katholiek.

Dit heel mooi kapelletje ligt tegenover de jongensschool in Amby een wijk van de gemeente Maastricht.

Op de markt in Maastricht tegenover het gemeentehuis staat dit Mooswief een symbool voor Maastricht.